Dat wordt lastig trainen...

Het is echt iets van deze tijd, waarin wij alles snel en zonder al teveel moeite in ons bezit willen hebben. Het nieuws in De Telegraaf verbaasde mij dat ook niets: Managers die diploma's kopen. Triest is wel te lezen dat een van de Nederlandse kopers in feite een collega van mij is: een trainer van managers. Ik stel mij zo voor dat hij tijdens de trainingen zijn verhaal wil doen over het karakter en de competenties van de manager, om vervolgens een opletterend deelnemer te moeten toegeven dat hij het inderdaad was die met naam en toenaam in de krant werd genoemd als een van de kopers van zijn diploma. Niet dat wij ons allemaal wel eens schuldig maken aan niet-integer gedrag, maar ik vrees toch dat deze trainer zijn geloofswaardigheid volledig verloren is. Haastige spoed...

Obama en McCain bij Rick Warren

Daar zaten de heren dan. Obama en McCain in hun strijd om de christelijke stemmen bij Rick Warren, het gezicht van christelijk Amerika. Noodzaak dus bij deze predikant en zijn volgelingen te scoren. De beide heren trokken dus al hun christelijke bagage uit de kast en strooiden met kreten als "Dat vroeg om veel gebed" en "God is mijn Verlosser." Prachtig natuurlijk, maar hoe oprecht...?

Verder viel op dat Obama weer terugviel in zijn stemgedrag inzake Irak en McCain ruim de tijd nam om over zijn heldendaden als krijgsgevangene te spreken.

Wat mij het meest opviel, is dat Obama veel minder zelfverzekerd overkwam dan tijdens zijn toespraken. Geen autocue dit keer? Of voelde hij zich erg onzeker bij deze doelgroep?

Denk dat geen van de heren tijdens dit interview de slag heeft gewonnen. Of het moet Warren zelf zijn. Zijn boek werd in ieder geval weer een paar keer goed in de spotlights gezet.

Uit de apen? Van de gekken!

Kwam de afgelopen weken veel in de Apenheul met m'n kleine meid. Dit omdat Rens dan even kon rusten met haar hoogzwangere buik. Op een affiche van deze leuke apentuin, staat de volgende slogan: 'Wat je ziet, ben je zelf'. Natuurlijk leuk gevonden. Maar ook: wat een kul! Vanochtend de geboorte meegemaakt van mijn tweede dochter (Eva Jaelle, ja alles gaat goed!). Je moet wel heel sterk in je evolutionistische geloof staan, wil je na het meemaken van zo'n Godswonder, nog echt geloven dat de mens uit de aap is ontstaan. Natuurlijk: ook het geloof in een Schepper kan vreemd zijn, maar voor mij is het bestaan van een Schepper een stuk aannemelijker dan dat zo'n prachtig mensje het gevolg is van een toevallige samenloop van omstandigheden...

Geen vertrouwen in leiders

Volgens de laatste onderzoekresultaten blijft het beroerd gesteld met het vertrouwen in politici. Zo denkt 42 procent van de bevolking dat ministers en staatssecretarissen alleen maar uit zijn op eigenbelang. Dat is nog al wat. Of die verdenking nu klopt of niet, het kan fatale gevolgen hebben voor de huidige regering. Balkenende zou zijn mensen het nieuwste boek van Stephen M.R. Covey (De snelheid van vertrouwen) als verplichte literatuur moeten geven. Covey geeft enkele waardevolle ideeën mee. Een paar vanzelfsprekende (maar blijkbaar moeilijk uit te voeren) tips:

1) Maak afspraken met uzelf en houd u daaraan

2) Sta ergens voor

3) Wees open.

Hoop dat het huidige kabinet nog op tijd zijn lesje leert, want ik vrees dat wij anders te maken krijgen met een echt onbetrouwbare, op zichzelf gerichte club, onder leiding van ene Verdonk...

Nazi's in de dop

Bij het zien van de nazi's die terecht stonden in Neurenberg, verbaasde iemand zich erover dat het zulke 'gewone mannen' waren. Mensen zoals jij en ik. En toch zulke monsters. Wat zegt dit over ons? Zijn wij ook in staat zulke gruwelijkheden te plegen?

Iemand anders (volgens mij was het Warren Bennis) zei eens dat wanneer wij iemand op de proef willen stellen, wij hem macht moeten geven. Dan blijkt namelijk hoe iemand in elkaar steekt.

Dit is precies de reden waarom ik altijd een hekel heb gehad aan ontgroeningsweken. Over een paar weken - wanneer de studies weer beginnen - zullen wij kennis maken met de potentiële nazi's onder ons. Studenten met de grootste bek tijdens de ontgroening van eerstejaars. Jongens en meiden die over een paar jaar goede leidinggevende functies zullen vervullen in onze samenleving. 'Gewone mannen'... Toch een eng idee.

Zieke wereld...

"De wereld is ziek", riep Renske vanuit de kamer. Hoezo?
Toen ik het berichtje op de site van de Telegraaf las, begreep ik wat zij bedoelde: Man eet zich dood bij eetwedstrijdje.

Laat ze dit in bepaalde landen maar niet horen. Je zou er spontaan een oorlog om beginnen...

Sportverdwazing

Ik krijg altijd de kriebels wanneer predikanten tijdens een EK of WK hun kudde waarschuwen voor de sportverdwazing en afgoderij van voetballers. Heren, geniet toch eens van een lekkere pot voetbal!

Maar goed, ik moet mij nu toch enigszins tussen de bezorgde broeders scharen. Ik las vanmorgen dat prins Willem Alexander de wereldreis van de olympische fakkel een volgende keer wil voorkomen. De hoofdreden die hij hiervoor aangaf, vond ik nog niet zo schokkend (de fakkel is meer een protestsymbool geworden). Maar wat ik vervolgens las, vond ik echt verbijsterend: Griekenland spendeerde voor de Spelen van 2004 100 miljoen (!) dollar aan de fakkelreis. Ik weet het, het is wat kort door de bocht vergelijkingen te trekken, maar voor dit bedrag kun je bij Compassion een jaar lang 260.416 kinderen sponsoren!
Ja, dit is nu pure sportverdwazing! Laat weer van u horen, mannenbroeders!

Leren aanbidden

Ik ben geen worshipper... Weet het, stout dit te zeggen. Maar het is wel zo. Goed daarom dat ik de maandelijkse vertaalklus heb van de preken van Tim Keller voor CV.Koers. Deze geweldige prediker heeft namelijk een serie preken gehouden over het belang van worship. Voor mij een confronterende les. Ook ik zal er namelijk aan moeten geloven, wil ik dat mijn geloof in Jezus mijn leven daadwerkelijk verandert. Bij deze dus maar een mooi stukje aanbidding...

Wat een geweldige (confronterende) preek

Voor iedereen die de preek van Bono nog nooit heeft gehoord, bij deze een link naar YouTube. Wat een geweldige én confronterende preek!

Blamage Clinton

Wat een blamage! De vrouw die in haar strijd om het presidentschap in de VS Bush verweet dat hij er financieel een zooitje van heeft gemaakt, bedelt nu zelf om geld om de schulden af te kunnen lossen die ze maakte voor haar eindeloze verkiezingsstrijd. Sorry Hillary. Geen cent krijg je van mij. Ook niet wanneer ik al voor € 6,- een etentje met je kan winnen.
Nu Hillary niet in staat is gebleken de begroting van haar verkiezingscampagne op orde te houden, vraag ik mij af of zij het met de staatskas veel beter had gedaan dan haar grote rivaal Bush. Gelukkig zullen wij het voorlopig niet te weten komen...

Worship met Pink Floyd

Zie onderstaand filmpje en je zult begrijpen waarom ik meer heb met worship a la Pink Floyd dan met liedjes als Blij, blij, m'n hartje is zo blij...

Een moment van bezinning...

De Bush tragedie

Het kost mij moeite dit blog te schrijven. (Alsof een Ajax-fan moet toegeven dat Feyenoord beter is...) Ik ben namelijk altijd - tegen de publieke (linkse) opinie in - gecharmeerd geweest van Bush. Ik sta ook nog steeds pal achter zijn besluit Irak binnen te vallen en Saddam uit z'n hol te plukken. Maar toch... Bush zal zijn eigen land over een aantal maanden niet geweldig achter laten. Hij heeft simpelweg te veel steken laten vallen. Niet dat hij dom is (een belachelijke vooronderstelling die iedereen elkaar maar napraat), maar eerder lui. En dit is voor een leider nog veel erger!

Kom hierop doordat ik het boek De Bush Tragedie van Jacob Weisberg aan het lezen ben. De auteur schiet in zijn steniging van de president behoorlijk door, maar helaas kan ik niet zeggen dat hij op alle punten ongelijk heeft.

Ik hoop maar dat McCain de kans krijgt weer enige orde op zaken te stellen. Ik ben er namelijk steeds meer van overtuigd dat Obama hiertoe niet in staat zal zijn.

Charisma of daadkracht?

Wat maakt iemand nu een geschikt leider? Als ik het enthousiasme over Obama mag geloven, is het charisma. 200.000 Duitsers die naar een Amerikaanse presidentskandidaat komen luisteren. Niet zozeer om wat hij te zeggen heeft, maar omdat hij iets te zeggen heeft...
Natuurlijk, Obama heeft iets. Maar is het voldoende om het machtigste land van de wereld te leiden?

Dan John McCain. Minder charisma. Maar wat een verleden! Iemand die als krijgsgevangene heeft bewezen niet voor zichzelf, maar voor zijn mensen te gaan. Jack Bauer (24); alleen dan in het echt!

En ja, dan de vraag: wie zou ik (als ik Amerikaan was geweest) het liefst als mijn president zien? Ik weet het wel. Geef mij maar McCain. Ik denk simpelweg dat Obama er nog niet klaar voor is. Praatjes vullen immers nog steeds geen gaatjes...

Doen wat er in de Bijbel staat...

Hoe zou ons leven er uit zien wanneer wij letterlijk alles zouden doen wat er in de Bijbel aan ge- en verboden staat? Ik hoor je zeggen: "Ja, maar dat doen wij christenen toch al...?" Niet dus. En gelukkig maar!
Een vriend maakte mij deze week attent op een aardige lezing van een journalist uit New York die een jaar lang leefde volgens de bijbelse wetten. Zie hier het filmpje (17 minuten).

Zijn conclusie: we have to pick and choose. En ja, ik kan het wat dit betreft alleen maar met hem eens zijn...

De supperklasse

De wereld wordt geleid door een zogenoemde superklasse van circa 6000 man, aldus David Rothkopf in De Superklasse. Politici, aandeelhouders, CEO's die samen het leven van miljarden mensen bepalen. De 1000 rijkste wereldburgers bezitten meer dan twee keer zoveel geld als de 2,5 miljard armste mensen. En de ongelijkheid wordt groter en groter.
De macht van deze groep is onvoorstelbaar. Een enkeling die er ook echt iets goeds mee doet (Bill Gates, Warren Buffett). Het grootste deel van de miljardairs besteedt slecht 1 procent van zijn vermogen aan goede doelen. Schande natuurlijk.

Maar dan direct ook de vraag aan mijzelf. Ook ik hoor met mijn modale nederlandse inkomen tot het kleine percentage rijken der aarde. Hoeveel procent van mijn rijkdom investeer ik in hen die het zoveel minder hebben dan wij? Natuurlijk maak ik mij druk om de wereldwijde onrechtvaardigheid? Maar maakt het mij net zo boos als een internetverbinding die door wanbeleid van KPN (zie vorig blog) maar niet tot stand komt?

Legaal diefstal van KPN

Even heel wat anders... Hoe machteloos kun je je soms voelen tegenover grote firma's als KPN. Noodgedwongen zijn wij door een (tijdelijke) verhuizing, met KPN in zee gegaan voor een internetverbinding. Andere providers hebben bij ons helaas geen bereik. En waar ik bij voorbaat bang voor was, gebeurde ook. Na drie (!) keer aanmelden ("Computer heeft de aanmelding niet ingevoerd") kregen wij gisteren dan eindelijk de benodigde spullen binnen. Maar werken, ho maar! Klantenservice bellen... Eerst tien minuten wachten. Toen had de medewerker nog eens tien minuten nodig ons in het bestand te vinden, om vervolgens weer tien minuten nodig te hebben om uiteindelijk te vertellen dat wanneer wij 'signaal' willen hebben, wij ons weer moeten afmelden om ons vervolgens weer aan te melden. "De computer, meneer..."

Trieste van het alles is dat je met geen mogelijkheid kunt worden doorverbonden met iemand binnen KPN met hogere verantwoordelijkheden. Oftewel: je betaalt voor niets. KPN laat zo dus weer eens zien hoe je tegenwoordig legaal diefstal kunt plegen.

PS: dit blog geschreven via verbinding bij mijn schoonouders...

Waarom schieten wij toch altijd door?

Wat is dat toch met ons? Waarom schieten wij toch altijd zo door? Neem bijvoorbeeld onze manier van kerk-zijn. Aan de ene kant de oersaaie gereformeerde/reformatorische kerkbeleving en aan de andere kant het soms volslagen krankzinnige 'charismatische' gezweef (zie een schokkend verslag van Lakeland).

Nee, ik heb de waarheid zeker niet in pacht. Heb met mijn vrouw besloten dit jaar als een soort Sabbatical te gebruiken in onze zoektocht naar een bijbelse manier van kerkbeleving en onze rol hierin. Maar eerlijk gezegd, krijg ik hoe langer hoe meer moeite met hoe wij het nu met z'n allen (inclusief mijzelf dus) doen. Ik hoop dat ik ooit achteruit kan kijken en instemmend kan knikken op de titel van het geweldige boek van Philip Yancey: Hoe mijn geloof de kerk overleefde.

Eindeloze homodiscussie in de kerk

Eerlijk gezegd word ik er een beetje moe van: die eindeloze discussie van 'keurige' hetero-christenen over het lot van onze homo broeders en zussen. Nu ook weer de discussie binnen de vrijgemaakte kerk (lees hier een artikel in het ND).
Waarom toch die eindeloze nadruk op dit onderwerp? Natuurlijk: ik begrijp dat er heel wat over gesproken moet worden, maar volgens mij zijn de verhoudingen wat zoek. Ben namelijk benieuwd hoeveel van de predikanten die vinden dat samenwonende homo's (die notabene ook nog eens beloofd hebben geen seks te hebben) niet aan het avondmaal mogen, zelf niet van de heteropornosites kunnen wegblijven... Hoorde onlangs nog dat 70 procent van de dominees die voor een conferentie in een hotel verblijft rustig de tijd neemt om op zijn hotelkamer naar porno te kijken... Wordt dit ook op de synode besproken?

Hoe zat het ook alweer met die eerste steen werpen...?

Voorspoedige zoektocht

Heb besloten om (zo lang ik het volhoud) even te stoppen met blogs over het welvaartsevangelie. Niet dat ik mij minder zorgen maak (hoe beter ik de reacties lees, hoe groter de zorgen), maar om een aantal andere redenen:

1) We vallen te veel in herhaling

2) We blijven langs elkaar heen praten

3) Ondanks dat wij allemaal de mond vol hebben over genade, blijken wij (mijzelf inbegrepen) nog niet echt in genade op elkaar te kunnen reageren

4) Genoeg andere vragen om in dit blog te delen

Ik wens iedereen nog een voorspoedige zoektocht toe!